De rondetijd op de Nürburgring is een advertentie

Op 17 april 2008 reed Toshio Suzuki een Nissan GT-R in 7:29,03 rond de Nordschleife, en Nissan maakte die tijd zelf bekend. Bij Porsche geloofde men het niet. In september van dat jaar reed het bedrijf met een GT-R die het in de Verenigde Staten had gekocht, en kwam op 7:54. De 911 Turbo deed dezelfde dag 7:38, de 911 GT2 7:34.

August Achleitner, bij Porsche verantwoordelijk voor de 911, zei begin oktober dat hij er niets van begreep. De Nissan was meer dan 120 kilo zwaarder en had de motor voorin. Hij opperde dat Nissan niet de standaardbanden had gebruikt. Medio oktober publiceerde Nissan foto's van de banden en een tweede video. In april 2009 kwam Suzuki terug en reed 7:26,70, volgens de bekende tijdenlijsten op optionele banden. Datzelfde jaar noteerde het Duitse blad Sport Auto 7:38, met Horst von Saurma achter het stuur en op de Dunlop run-flats.

Dat zijn vier tijden voor de GT-R: 7:26,70, 7:29,03, 7:38 en 7:54. Tussen de snelste en de langzaamste zit 27 seconden. Van geen van de vier is aangetoond dat hij niet gereden is.

Een Nissan GT-R uit 2009, de generatie waarover Porsche en Nissan het oneens waren.

Wat een rondetijd meet

Een rondetijd is de som van een auto, een band, een rijder, een temperatuur en het aantal pogingen. Tot 2019 koos de fabrikant dat allemaal zelf, ook de lengte van de ronde. Daarna maakte hij de tijd bekend die hij wilde laten zien. Een verbruikscijfer moet door een voorgeschreven test. Een rondetijd was een persbericht.

Hoe groot de speling is, laat de Porsche 918 Spyder zien. In september 2013 reed Porsches eigen rijder Marc Lieb 6:57 met het Weissach pakket op Michelin Cup 2-banden, onder toezicht van Sport Auto. In juni 2014 reed het blad zelf 7:13 met de auto, ook op Cup 2. Zestien seconden, en dat was zonder dat iemand iets verkeerds deed. Een fabriek heeft een rijder die de auto en de baan kent, een uitgekozen dag en zo veel pogingen als ze wil betalen.

Nissan ging het verst. Op 30 september 2013 reed Michael Krumm een GT-R Nismo in 7:08,679, gepresenteerd als record voor een auto uit grote serie. Die auto was lichter dan de Nismo uit de showroom, met kuipstoelen, andere aerodynamica en een andere ophanging. Nissan verkocht die onderdelen later als N Attack. Kit A kwam het dichtst bij de recordauto en zou rond de $90.000 kosten, en met de optionele zespuntsgordel of het carbon onderdeel op de motorkap mag de auto niet meer op de openbare weg. De ronde verkocht eerst de auto en daarna de kit.

Wat de tijd wel zegt

Dat betekent niet dat zo'n tijd niets zegt. De Nordschleife is bijna 21 kilometer remmen, koeling en vering onder belasting. Een slechte auto rijdt er geen goede tijd, welke band je er ook onder zet. Het bezwaar geldt het gebruik. Twee fabriekstijden naast elkaar zeggen weinig over twee auto's en veel over twee programma's. Je zou kunnen zeggen dat de tijd het marketingbudget meet. Dat kan niemand aantonen, want wat zo'n poging kost, wordt niet gepubliceerd.

Wie wil vergelijken, heeft iets anders nodig: hetzelfde blad, dezelfde rijder, dezelfde ronde. Sport Auto testte jarenlang zo. Die tijden zijn langzamer en beter te vergelijken. Ook daar zit een grens aan: een tijd van voor 2019 is meestal gereden over 20,6 kilometer, een tijd van daarna over 20,832, en de lijsten die rondgaan zetten ze gewoon onder elkaar.

Brünnchen op de Nordschleife tijdens een RCN-race in 2023, met naast de baan een bord van Mercedes-AMG.

Wat er sinds 2019 veranderde

Sinds het seizoen 2019 publiceert de Nürburgring zelf officiële tijden. De ronde is 20,832 kilometer, met een vliegende start in sectie T13. Een notaris ziet toe op de gekalibreerde meting en een neutrale keuringsinstantie legt de seriestaat van de auto vast. De auto's staan in twaalf categorieën naar de indeling van de Duitse dienst voor het wegverkeer. De fabrikant moet de baan exclusief huren en mag in ruil het logo van de Nürburgring bij zijn tijd zetten.

De meting is daarmee opgelost. De advertentie niet, want die heeft er een keurmerk bij gekregen. Twaalf categorieën zijn twaalf plaatsen voor een snelste auto. De openbare beschrijving van de regels noemt geen banden. En seriestaat is rekbaar. In juni 2021 claimde Porsche 7:38 in de categorie SUV, terreinwagen, bestelwagen en pick-up, met een Cayenne die nog niet gepresenteerd was, nog licht gecamoufleerd, met een rolkooi en een kuipstoel. De notaris bevestigde de seriestaat, aldus de baan. Wat die serie inhield, kon op dat moment niemand buiten Porsche nagaan. Dezelfde maand reed Lars Kern met een Porsche 911 GT2 RS 6:43,300, genotariseerd en op Cup 2 R-banden. Die auto had een Manthey kit, een extra die apart wordt verkocht. Het patroon van de N Attack ging dus gewoon door, nu met een stempel erop.

Een Renault Mégane R.S. Trophy-R op het circuit Pro'Pulsion in 2025.

In het eerste jaar van die regels staat het hele verschijnsel op één pagina. Op 5 april 2019 reed Laurent Hurgon de ronde met een Renault Mégane R.S. Trophy-R, een auto in een oplage van een paar honderd die zes weken later werd gepresenteerd. Het persbericht van 21 mei noemt 7:40,100 een nieuw record op de ronde van 20,600 kilometer. Op de officiële ronde van 20,832 kilometer noemt het 7:45,389 een referentietijd. Het is één rit. Die 232 meter kosten 5,289 seconden.

Het oude record voor voorwielaandrijving, van de Honda Civic Type R, stond op 7:43,8, gereden op de korte ronde. Renault schreef netjes beide getallen op en legde het verschil uit. Ze kloppen allebei. Het woord record staat bij de kortste.

Beeld: Porsche 996 GT3 RS at the Nürburgring Nordschleife Brünnchen door Agtlaw (CC BY-SA 3.0); 2009 Nissan GT-R (CBA-R35) front door Tokumeigakarinoaoshima (CC0); RCN 8. 2023 5 (Brünnchen) door SunflowerYuri (CC BY-SA 4.0); Renault Mégane IV RS Trophy-R - Rétrosport 2025 door Kilyann Le Hen (CC BY 4.0). Afbeeldingen zijn verkleind.