In 2026 gingen twee Ferrari F40's met vrijwel dezelfde onderhoudsrekening naar de veiling. Chassis 87345, ooit geleverd aan de voormalige Chrysler baas Lee Iacocca, had in 35 jaar 320 mijl gereden, zo'n 515 kilometer. Ferrari of Newport Beach deed er een beurt van $40.000 aan. Chassis 88139 had ongeveer 14.800 mijl gereden, bijna 24.000 kilometer. Die kreeg in januari 2026 een beurt van bijna $40.000.
RM Sotheby's verkocht de eerste in augustus in Monterey voor $8.365.000. De tweede schatte het veilinghuis voor zijn veiling in Arizona in januari op $2,8 tot $3,2 miljoen. Hij werd verkocht, maar de eindprijs staat niet op de lotpagina en wij vonden hem ook elders niet.
Als de rekening gelijk is, waarvoor betaalt de koper van de F40 met de lage stand dan?
Wat een kilometerteller meet
Een auto slijt op twee manieren. Door gebruik: koppeling, synchroonringen, de zijwangen van de stoelen, steenslag op de neus. En door tijd: rubber droogt uit, brandstof bederft, vloeistoffen nemen water op, metaal roest van binnenuit. De teller meet alleen het eerste.
De rekening van de Iacocca F40 bestaat grotendeels uit het tweede. Oude benzine aftappen, $525. Een nieuwe accu. Bougies. Een doorgeroest koelvloeistofreservoir, $4.426. Een gescheurde koplampschakelaar, $4.200. Banden uit 2010. In de zomer van 2008, toen de auto nog geen 300 mijl had gereden, ging er al $12.600 naar onder meer distributieriemen, brandstofpompen en koelvloeistof die langs de koppakkingen lekte. Samen $52.600, ruim $160 per gereden mijl.
De motor van een F40 uit 1990, gezien door de kunststof achterruit.
In Monaco bracht in 2026 een F40 uit 1989 €4.336.250 op. Hij had 1.799 kilometer op de teller. Na het einde van zijn lease in oktober 1992 stond hij 29 jaar droog gestald. Daarna ging hij naar Michelotto, voor ruim €165.000 aan werk: brandstoftanks, pompen, leidingen, filters, motor- en versnellingsbaksteunen, een koppeling, gereviseerde turbo's en remmen. Droog bewaard, nauwelijks gebruikt en toch was bijna alles aan de beurt wat in een auto kan verouderen.
Wat een kilometer dan kost
Een zuivere meting van de premie bestaat niet, want geen twee F40's zijn gelijk. Het dichtst erbij komt een 1992 voor de Italiaanse markt, die in februari 2026 in Miami $5.230.000 opbracht met 882 mijl. Zet die naast chassis 88139 op het midden van zijn schatting, $3 miljoen. Dat is een verschil van $2,23 miljoen over 13.900 mijl, ofwel 22.400 kilometer. Ongeveer $100 per kilometer.
Die rekensom heeft gaten. Een van de prijzen is een schatting. De auto uit Miami kwam uit het einde van de productie en won een prijs op de Cavallino Classic. Bij 88139 is in 1997 de kilometerteller vervangen, keurig vastgelegd, maar het zal niet hebben geholpen. De prijs per kilometer zal ook niet rechtlijnig lopen: de eerste duizend zijn duurder dan de twintigste duizend. De Iacocca-auto blijft hier buiten beschouwing, omdat zijn naam in die prijs zit.
Een lage stand koopt ook iets echts. Originele lak zonder steenslag is niet terug te kopen. Maar geen enkele vorm van slijtage komt in de buurt van $100 per kilometer, en bij de twee auto's waarvan we de rekening kennen, kostte de grote beurt hetzelfde.
Sardines om te eten en sardines om te verhandelen
Seth Klarman vertelt in zijn beleggingsboek Margin of Safety het verhaal van de sardines van Monterey. De vis verdween uit de baai en handelaren dreven de prijs van een blik op. Een koper maakte er een open om op te eten, werd ziek en ging klagen. De verkoper legde uit dat hij het verkeerd had begrepen. Deze sardines waren om te verhandelen.
Een auto heeft ook die twee waardes: wat hij waard is om in te rijden en wat de volgende koper ervoor betaalt. De premie voor de lage stand zit helemaal in de tweede. Zodra de eigenaar hem gebruikt, gaat er geld af. Amsterdam, Maranello en terug is ongeveer 2.300 kilometer, dus bij ons tarief $230.000. Wie een auto met afleverkilometers koopt, koopt de plicht om het blik dicht te laten en de hoop dat de volgende koper dat ook doet.
Op het eerste gezicht werkt dat goed. Diezelfde Iacocca F40 ging in januari 2012 in Arizona weg voor $781.000, met 283 mijl. Veertien jaar en 37 mijl later bracht hij $8.365.000 op, 17,6 procent per jaar voor kosten. Is dat niet het bewijs dat stilstaan loont?
Reken het na. Stel dat die eigenaar 350 kilometer per jaar had gereden, in veertien jaar dus 5.000 kilometer. Tegen $100 per kilometer had hem dat $500.000 gekost, op een winst van ruim $7,5 miljoen. De winst kwam van de F40. De stilstand beschermde er een klein deel van.
Bij de Porsche Carrera GT is hetzelfde te zien. In 2016 verkocht RM Sotheby's er een met 24 mijl voor $800.000, met de stickers nog op de ramen en de autohoes nog in het plastic. Datzelfde jaar ging er een met 1.184 mijl en een nieuwe koppeling weg voor $715.000. Die 1.160 mijl waren dus $85.000 waard. In januari 2026 bracht een exemplaar met 2.147 mijl $3.085.000 op. Andere auto, tien jaar later, maar de verhouding is duidelijk. Die tien jaar voegden ruim $2,3 miljoen toe, de lage stand $85.000.
Een Porsche Carrera GT op de Classic-Gala in 2025.
Wie er iets aan heeft
De premie is dus geen rendement. Het is een bedrag dat de ene eigenaar aan de volgende betaalt voor iets wat ze geen van beiden gebruiken. Dat werkt zolang de volgende koper ook niet wil rijden. Daar zit het risico, want voor een koper die wel wil rijden is die lage stand niets extra's waard. RM Sotheby's schrijft zelf dat veel F40's bij verzamelaars belandden, die ze vooral in de showroom en op concours lieten zien.
Een Ferrari F40 tijdens het rijden.
Het omgekeerde geldt ook. Elke dollar die een verzamelaar betaalt om niet te rijden, maakt de gereden auto relatief goedkoper. Chassis 88139 werd ongeveer dertig jaar in Groot-Brittannië onderhouden door specialisten, inclusief brandstoftanks en riemen. Wie wil rijden, krijgt daarmee een auto waarvan bekend is dat hij rijdt, voor zo'n $2 miljoen minder dan de 882 mijl uit Miami.
De Iacocca F40 is nu klaar voor de weg. Dat was het doel van de beurt van $40.000, schrijft RM Sotheby's. De nieuwe eigenaar kan het uitproberen, tegen ongeveer $100 per kilometer als onze rekensom klopt.
Beeld: Ferrari F40 GIMS 2024 1X7A2271 door Alexander-93 (CC BY-SA 4.0); 1990 Ferrari F40 1 door Fishyfool (CC BY-SA 4.0); Porsche Carrera GT Classic-Gala 2025 DSC 0837 door Alexander Migl (CC BY-SA 4.0); F40 Ferrari 20090509 door Will ainsworth (CC BY-SA 3.0). Afbeeldingen zijn verkleind.
